Met de voeten in de stront

Met de voeten in de stront !

Ja jullie lezen het goed, met de poten in de stront. De stichting is sinds een tijdje bezig met het opvangen van zwaar verwaarloosde paarden. Ik ben zelf een groot dierenliefhebber, maar ik geloofde mijn ogen niet toen we de eerste dieren in opvang kregen.

De Animalman heeft er een actieve taak bij gekregen, het verzorgen van paarden van andere mensen die niet voor de dieren hebben gezorgd. Natuurlijk moet je wel kennis hebben van paarden, dus heeft de Animalman een cursus gedaan waar hij heeft mogen snijden in een been van een PAARD. Hoor jullie alweer gillen getver, oohh wat zielig, wie doet nu zoiets….jawel de Animal man, gelukkig was het been van het paard wel dood. Het was een onderdeel om te onderzoeken welke pezen en spieren er in een been van een paard zitten. Ik heb daar ook veel geleerd over voeding van paarden en hoe de maag van een paard werkt.

Ik vind persoonlijk dat als je dit soort extreme magere paarden moet gaan verzorgen, dat je dan ook kennis moet hebben. De Animal man kan de verzorging natuurlijk niet alleen aan, hij heeft natuurlijk hulp van enkele vrijwilligers.

De eerste lading wandelende botten, ja want meer was het niet een paar botten met een laagje vel, wat de botten bij elkaar hield, werden bij de opvang gebracht, tja en waar begin je dan ? Eerst moest de dierenarts komen, dan de hoefsmid er moest speciaal voer komen en de wonden moesten verzorgd gaan worden.

De eerste lading met botten zat onder de schurft en luizen, Ik had met de vrijwilligers afgesproken dat ze beschermende kleding en handschoenen moesten dragen en zich ontsmetten, om te voorkomen dat de verzwakte paarden, door een bacterie infectie nog zieker zouden worden als dat ze al waren.

Eerst maar eens eten en drinken geven, dat eten tja zorgde voor veel ruzie. Ze hadden ook langere tijd niets anders gehad, dan een grasspriet en wat zand. Het ontwormen was ook nog een hele strijd, zo moesten we een shetland pony een wormen kuur geven, nadat met moeite het halster om was gedaan begon het gevecht. De pony wilde zich niet laten behandelen. op een bepaald moment in het gevecht had de Animal man een pony op zijn rug zitten…. ik hoor jullie denken op zijn rug? ja op zijn rug, de rollen waren omgedraaid….Oei dat gaat morgen blauwe plekken geven… maar goed het is voor het welzijn van het dier.

Het zwaarste moment was wel, dat er een paard, wat zo slecht was dat deze zelf niet meer in de benen wilde komen. We hebben het dier geprobeerd om water doormiddel van een spuit te geven en zijn hoofd in een emmer met water te houden, zodat hij wat kon drinken. na twee dagen vechten voor het leven van het paard, moesten we besluiten dat het paard niet meer te helpen was……………dat was de moeilijkste beslissing ooit………….We hebben met z’n allen gevochten voor het leven van het paard, maar al onze inzet heeft niet mogen baten……..
Dat gevoel wat je hebt als je de beslissing moet nemen is niet te beschrijven, je moet daar ook niet te lang bij stil staan, ook voor de vrijwilligers was dat een dreun, die nog lang door dreunde…
Maar goed, je moest ook de positieve kant van het verhaal bekijken, alle andere paarden die wel aansterkten.

Published by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *